Nauka rysowania dla dzieci – jak nauczyć dziecko rysować?

Nauka rysowania dla dzieci - jak nauczyć dziecko rysować zwierzęta i postaci z bajek. Mama uczy córeczkę, jak rysować.

Dzieci uwielbiają rysować. Nauka rysowania to dla nich przyjemność. Proste rysunki i rady, jak narysować kota, misia czy konia, będą świetną zabawą, a przy okazji pokażą dziecku, jak narysować zwierzęta i jak wykonać rysunek krok po kroku.

Nauka rysowania dla dzieci – rysunki dla początkujących

Jak narysować zwierzęta? Takie proste rysunki są odpowiednie dla dzieci na początkowym etapie. Rysowanie to dla dziecka ogromna frajda, więc sprawmy, by nauka rysowania była również świetną zabawą. Pokażmy dziecku, jak narysować kota, misia czy inne ulubione zwierzątko.

Łatwy rysunek nie oznacza nudy, ponieważ dziecko poznaje zasady, jak rysować i jak dobierać kolory. Uczy się też, jak wygląda zwierzak i tworzy rysunek krok po kroku według naszych wskazówek. Później dziecko samo będzie już wiedziało, jak narysować zwierzęta.

Jak nauczyć dziecko literek?

Jak rysować – rysunek krok po kroku

Jak nauczyć dziecko rysować? Pokażmy mu, jak narysować bałwanka, dom, ulubioną postać z kreskówki. Proste rysunki dla dzieci znaleźć możemy w książeczkach i w internecie. Rysunki dla początkujących zakładają, że dziecko najpierw korzysta z gotowych wzorów, następnie tworzy swój własny rysunek krok po kroku.

Jak nauczyć dziecko rysować z głowy? Dajmy mu podstawowe rady, a następnie pozwólmy swobodnie przelać pomysły na papier.

Ćwiczenia grafomotoryczne dla dzieci

Nauka rysowania dla dzieci – jak nauczyć dziecko rysować: samemu czy zapisać je na kurs?

Jeśli mamy pojęcie o rysowaniu i nie jest nam obca nauka rysowania dla dzieci, możemy sami nauczyć dziecko, jak rysować. Jeśli jednak nie mamy w tej dziedzinie talentu lub jeśli zwyczajnie brakuje nam czasu lub pedagogicznego zacięcia, możemy zapisać dziecko na kurs dla małych artystów. Tam dziecko pozna proste rysunki i dowie się od specjalisty jak narysować zwierzęta, ludzi i różne przedmioty.

Nauka rysowania to także porady jak dobierać kolory i jak rozmieścić rysunek na kartce, tak by wyglądał naprawdę ładnie. Proste rysunki dla dzieci mogą okazać się tak bajecznie kolorowe i ciekawe, że staną się ozdobą dziecięcego pokoju, a może nawet trafią na organizowaną w przedszkolu wystawę.

Edukacyjne gry i zabawy dla dzieci

Nauka rysowania dla dzieci – dlaczego warto?

Na lekcjach rysunku dziecko dowie się nie tylko, jak narysować misia czy kotka i jak rysować pałac, ale będzie też miało okazję rozwinąć swoją wyobraźnię. Rysowanie to także doskonałe ćwiczenie manualne, dlatego warto zachęcać do rysunków już małe dzieci. Umiejętność trzymania kredki czy flamastra przyda im się w starszakach i w szkole, kiedy zacznie się nauka pisania.

Nauka rysowania może znacznie poprawić charakter pisma dziecka. Rysowanie uczy je też skupienia się na jednej czynności, pomaga także zredukować stres. Nauka rysowania i proste rysunki mogą być bardzo przydatne w dalszych etapach edukacji dziecka, a także rozwoju jego wrażliwości i poczucia estetyki.

Nauka zegara – od czego zacząć?

Ćwiczenia dla dzieci – jaka aktywność fizyczna będzie najlepsza dla dzieci w wieku szkolnym?

Ćwiczenia dla dzieci - jakie będą najlepsze dla dzieci w wieku szkolnym? Dzieci ćwiczą w sali gimnastycznej na lekcji W-F.

Wpływ aktywności fizycznej na zdrowie jest nieoceniony. Pomaga wspierać odporność, a także utrzymać prawidłową masę ciała. Dlatego najlepiej już od najmłodszych lat zapoznać dziecko z różnymi rodzajami aktywności fizycznej, aby umożliwić mu znalezienie swojej ulubionej dyscypliny.

Ćwiczenia dla dzieci – dlaczego warto zachęcać do nich najmłodszych?

Trening dla dzieci, dopasowany do ich wieku oraz możliwości, powinien być sposobem na ciekawe i miłe spędzanie czasu. Jeśli uda się zaszczepić w dziecku miłość do ruchu, odbije się to korzystnie na wielu różnych sferach jego życia, z pewnością zaś na kondycji organizmu. Wpływ aktywności fizycznej na zdrowie obejmuje:

  • mocniejsze mięśnie i kości
  • szczuplejszą sylwetkę i niższe ryzyko nadwagi
  • zdrowszy układ krwionośny
  • stabilny poziom cukru we krwi
  • lepszy sen1

To nie wszystko, bo aktywność fizyczna jest świetnym sposobem na wzmocnienie naturalnej odporności, co zresztą dotyczy osób w każdym wieku.3 Jeżeli więc zastanawiasz się, jakie ćwiczenia dla dzieci najbardziej przypadną do gustu twoim pociechom, nie zapomnij o znalezieniu ciekawej formy aktywności również dla siebie, a najlepiej organizujcie sobie treningi rodzinne.

Odporność u dzieci – jak ją poprawić?

Sporty dla dzieci – propozycje aktywności dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym

Są dzieci, które od małego uwielbiają się ruszać, inne nie przepadają za aktywnością. Jednak ćwiczenia dla dzieci mogą być tak zróżnicowane, że na pewno twój maluch znajdzie dla siebie coś, co polubi. Popularne sporty dla dzieci to na przykład:

  • jazda na rowerze
  • gry zespołowe z piłką: koszykówka, siatkówka, piłka nożna
  • pływanie, gimnastyka dla dzieci w wodzie
  • jazda na rolkach, łyżwach
  • tenis ziemny, ping-pong
  • bieganie
  • taniec
  • marsz, spacery1

Powyższe sporty dla dzieci to przykłady aktywności aerobowej, inaczej tlenowej, w trakcie której oddech przyspiesza, a serce bije szybciej. Angażują one do pracy duże grupy mięśni. Innym rodzajem treningu są ćwiczenia dla dzieci anaerobowe, czyli beztlenowe. Ich głównym celem jest wzmocnienie poszczególnych mięśni, na przykład brzucha albo ud. Chociaż tego rodzaju trening może nam kojarzyć się z siłownią, niekoniecznie wymaga użycia sprzętów albo ukierunkowania na budowę masy.

Beztlenowe ćwiczenia dla dzieci dodają siły oraz poprawiają elastyczność mięśni i stawów. Już nawet prosta gimnastyka dla dzieci w domu pozytywnie przekłada się na formę, pod warunkiem, że jest regularna. Podstawowy trening dla dzieci może obejmować brzuszki, przysiady, pompki.1 Ważne, aby postawić na jakość ćwiczeń, a nie na ilość, aby dziecko wykonywało je poprawnie.

Wady postawy u dzieci – jak je korygować?

Joga dla dzieci – jakie korzyści daje maluchowi?

Intensywne sporty dla dzieci są jak najbardziej wskazane, jednak czasami nawet dziecko potrzebuje odstresowania się, uspokojenia i wyciszenia. Ponadto nie wszystkie dzieci przepadają za bieganiem czy grami zespołowymi i bardziej przemawia do nich spokojna gimnastyka dla dzieci oraz robienie postępów we własnym tempie

Joga dla dzieci może przynieść bardzo wiele pozytywów. Nie tylko korzystnie odbija się na psychice dziecka, pozwalając mu lepiej radzić sobie ze stresem i przemęczeniem, ale także ma dobry wpływ na postawę, elastyczność i wytrzymałość mięśni, sylwetkę. Wywodząca się z Indii gimnastyka dla dzieci i dorosłych dodaje również energii, która jest potrzebna do nauki, zabawy oraz codziennego poznawania świata.3

Zdrowa dieta dla dzieci – co jeść na odporność?

Trening dla dzieci – czy szkolny WF wystarczy?

Lekcje wychowania fizycznego w szkole to bardzo ważne zajęcia, na których dziecko poznaje wiele form aktywności fizycznej, ma do dyspozycji salę gimnastyczną, boisko i różne sprzęty. Ponadto może uprawiać zespołowe sporty dla dzieci, które uczą współpracy w grupie i zdrowej rywalizacji. Jednak nie zaszkodzi zachęcić dziecko do ruchu również poza szkołą. Tym bardziej, że to świetny pomysł na wspólny, rodzinny wypoczynek.

Odporność u dzieci – jak ją wspierać?

Ćwiczenia dla dzieci – pamiętaj o bezpieczeństwie

Pokazanie dziecku, jakie rodzaje aktywności fizycznej mogą je zainteresować oraz zachęcanie go do ruchu to na pewno działania, które odbiją się pozytywnie na jego zdrowiu. Jednak warto pamiętać, że dziecka nie należy zmuszać do sportów.

Warto też dopasować rodzaj aktywności do jego możliwości fizycznych i upodobań oraz oczywiście nie zostawiać go bez nadzoru, na przykład na basenie, lodowisku albo podczas nauki jazdy na rolkach. Trening dla dzieci powinien być przede wszystkim dobrą zabawą z zachowaniem zasad bezpieczeństwa.

Edukacyjne gry i zabawy dla dzieci

Bibliografia:

  1. Gavin M.L. Kids and Exercise. https://kidshealth.org/en/parents/exercise.html Data dostępu: 7.09.2020.
  2. Exercise and immunity. https://medlineplus.gov/ency/article/007165.htm Data dostępu: 7.09.2020.
  3. Grin-Walaszek A. Joga dla dzieci – redukuje stres, ułatwia koncentrację i wzmacnia kręgosłup. https://dziecisawazne.pl/zdrowy-przedszkolak-joga-dla-dzieci/ Data dostępu: 7.09.2020.

Ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci

Ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci. Mama z dwiema córeczkami medytuje na macie w salonie.

Kiedy jesteś w stresie, z pewnością pomagają ci proste ćwiczenia oddechowe, joga albo oddanie się ulubionemu hobby. Jednak nie tylko dorośli muszą czasami ukoić nerwy. Poznaj dobre techniki i ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci, które także czasami są zestresowane nadmiarem obowiązków, problemami w szkole albo w domu.

Techniki relaksacyjne dla dzieci – jak złagodzić stres u dzieci?

Każdy człowiek, niezależnie od wieku, czasami przeżywa stres. Dla dziecka przyczyną napięcia nerwowego może być zła ocena w szkole, konflikt z rówieśnikami albo sprzeczka rodziców. Ważne, aby pamiętać, że nie powinno się bagatelizować dziecięcych stresów tylko dlatego, że są mniej „dorosłe”. Mało tego, jeżeli twoja pociecha już od najmłodszych lat nauczy się, jak radzić sobie w momentach stresu, ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci wejdą jej w krew i będzie wiedziała, jak radzić sobie z napięciem nerwowym w przyszłości.

Na początek warto pamiętać, że techniki relaksacyjne dla dzieci wcale nie muszą być skomplikowane i „poważne”. Mogą być nimi łatwe ćwiczenia oddechowe, zabawy relaksacyjne albo oddanie się ulubionej pasji. Dla jednego dziecka będzie nią malowanie, dla innego jazda na rowerze, spacer albo po prostu szczera rozmowa z rodzicem na temat codziennych problemów i niepokojów.

Ciekawe aktywności działają również poprzez odwrócenie uwagi dziecka od problemu. Dobrym przykładem są piosenki relaksacyjne dla dzieci, które można podśpiewywać wraz z pociechą.

Stres u dzieci – jak sobie z nim poradzić?

Ćwiczenia oddechowe dla dzieci

Ćwiczenia oddechowe dla dzieci mają tę zaletę, że można wykonywać je wszędzie: w domu, szkole, na podwórku. Są proste, ale skuteczne, bo stres u dzieci i dorosłych objawia się właśnie przyspieszonym oddechem i już samo przywrócenie go do równowagi może być pomocne.

Najłatwiejsze ćwiczenie oddechowe polega na powolnym wdychaniu i wydychaniu powietrza. Można je powtarzać na przykład codziennie przed snem. Inne proste ćwiczenia oddechowe dla dzieci mogą wyglądać następująco:

  • Dziecko kładzie się na wznak z pluszową zabawką na brzuchu. Oddycha spokojnie w taki sposób, jakby chciało ukołysać pluszaka do snu.
  • W pozycji siedzącej dziecko przykłada do ust zwiniętą dłoń tak, jakby miało nadmuchać balon. Wyobraża sobie, że balon rośnie z każdym głębokim i spokojnym oddechem. Kiedy jest już bardzo duży, dziecko uwalnia go i obserwuje, jak balon kołysze się w powietrzu. 1

Zabawy dla dzieci w domu

Łatwe ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci

Techniki relaksacyjne dla dzieci zawsze obejmują ćwiczenia oddechowe, jednak nie tylko w ten sposób można uspokoić nerwy. Innymi przykładami technik relaksacyjnych są:

  • „Leniwy kot”: w trakcie tego ćwiczenia dziecko powinno udawać, że jest rozleniwionym, mruczącym kotem. Może szeroko ziewnąć, zamiauczeć, zrobić ćwiczenie „koci grzbiet” i przeciągać się w taki sposób, aby rozciągnąć grzbiet i kończyny. Każdy ruch powinien być wykonywany spokojnie i bez pośpiechu.
  • „Piórko/ posąg”: ćwiczenie polega na tym, że dziecko udaje, że jest lekkim piórkiem unoszącym się w powietrzu. Po 10 sekundach takiego „lotu” zastyga niczym posąg i przez kolejne sekundy nie może się poruszyć. Po tym czasie znów na 10 sekund zamienia się w piórko.
  • Piłeczka antystresowa (można wykonać ją samodzielnie, wystarczy napełnić pusty balon kaszą lub soczewicą): dziecko może ją ugniatać, miętosić, przekładać z jednej dłoni w drugą – choć ćwiczenie jest proste, dobrze łagodzi napięcie mięśni u dzieci (i dorosłych) oraz przyjemnie masuje dłonie.2

Dobre ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci to także joga dla dzieci, którą mogą uprawiać nawet kilkulatki! Ten pochodzący z Indii program ćwiczeniowy łączy w sobie ćwiczenia oddechowe z przyjmowaniem określonych pozycji zwanych asanami. Joga wpływa korzystnie na sylwetkę, postawę, poziom energii, a także jest sprawdzonym sposobem na relaks.3

Ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci: medytacja, uważność, joga

Zabawy relaksacyjne albo piosenki relaksacyjne dla dzieci na pewno przydadzą się w chwilach zwiększonego napięcia i wszelkich codziennych problemów. Omawiając ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci, nie sposób jednak nie wspomnieć o medytacji, która ma wiele wspólnego z jogą, która również jest doskonałą techniką relaksacyjną dla dzieci.

Warto zaznaczyć, że medytacja dla dzieci, jak i osób dorosłych to szereg różnych technik, na przykład powtarzanie mantry lub słuchanie muzyki do medytacji. Medytacją jest także uważność, która polega na koncentrowaniu się na chwili obecnej bez oceniania jej, swoich uczuć i emocji.

Ćwiczenia dla dzieci – jaka aktywność jest najlepsza dla dziecka w wieku szkolnym?

Tego rodzaju medytacja dla dzieci może być praktykowana właściwie cały czas – możesz uczyć dziecko skupiania uwagi tylko na jedzonym posiłku (nie na smartfonie, laptopie czy telewizorze), spacerze (skupianie się na widoku nieba, otoczenia, dźwiękach), zabawie. Co istotne, wszelkie ćwiczenia oddechowe dla dzieci lub inne techniki relaksacyjne powinny być praktykowane w spokoju i wyciszeniu, tylko wówczas będą skuteczne.

Czy ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci służą tylko łagodzeniu nerwów? To oczywiście ich główny cel, jednak nie jedyny. Medytacja dla dzieci oraz inne techniki relaksacyjne to lepsza koncentracja i mniej problemów z zasypianiem, które często dotykają dzieci, zwłaszcza rozkojarzone i zestresowane. Wiele z metod relaksacyjnych na pewno spodoba się także dorosłym i można je wykonywać całą rodziną.

Ile powinno spać dziecko?


Bibliografia:

  1. Relaxation Techniques for Kids: Benefits, Examples & Resources.
    https://online.regiscollege.edu/master-science-applied-behavior-analysis/relaxation-techniques-for-kids/ Data dostępu: 7.09.2020.
  2. Relaxation Activities to Do at Home with Kids. https://www.savethechildren.org/us/what-we-do/emergency-response/coronavirus-outbreak/resources/easy-at-home-relaxation-activities-to-help-calm-kids Data dostępu: 7.09.2020.
  3. Grin-Walaszek A. Joga dla dzieci – redukuje stres, ułatwia koncentrację i wzmacnia kręgosłup. https://dziecisawazne.pl/zdrowy-przedszkolak-joga-dla-dzieci/ Data dostępu: 7.09.2020.

W co bawić się z 2-latkiem?

W co się bawić z 2-latkiem? Mama bawi się z dziećmi, siedząc w ti-pi- maluchem i starszą córką.

Dwuletnie dziecko rozwija się w niezwykle szybkim tempie zarówno pod względem fizycznym, emocjonalnym, intelektualnym i społecznym. Każda zabawa, jaką mu wówczas zaproponujemy, powinna nie tylko dostarczać mnóstwa radości, ale kształtować i utrwalać umiejętności, które przydadzą się dziecku na dalszych etapach życia. W co się bawić z 2-latkiem? Oto kilka propozycji!

Zabawa klockami

Budowanie różnych konstrukcji z klocków to bardzo twórcza zabawa, która spodoba się każdemu maluchowi. Zadbajmy o to, aby klocki były wystarczająco duże, by dziecko nie mogło ich połknąć. Im będą bardziej kolorowe i przyciągające wzrok, tym lepiej. Zabawa klockami pozwala ćwiczyć koncentrację, rozwijać zdolności manualne, kreatywność, koordynację wzrokową. Uczy również współdziałania oraz dzielenia się. Jeśli po skończeniu budowli pozwolimy maluszkowi zburzyć ją, będzie mieć przy tym mnóstwo radości!

Edukacyjne gry i zabawy dla dzieci

Dopasuj kształt

Do tego typu zabaw wcale nie potrzebujemy gotowych zabawek, choć oczywiście i po takie możemy sięgnąć. Samodzielnie jednak również możemy przygotować taką zabawę. Wystarczy, że zaopatrzymy się w kartkę (lub np. brystol), odrysujemy na niej ołówkiem kształty różnych przedmiotów i poprosimy dziecko, aby położyło przedmiot na danych konturach.

Później możemy wymazać kształty i zastąpić je innymi. Samodzielnie przygotowana zabawa jest o tyle interesująca, że za każdym razem możemy zaproponować dziecku dopasowywanie innych kształtów. W przypadku gotowej zabawki, jest jeden schemat, którego nie zmienimy.

Jak się bawić z trzylatkiem?

Dopasuj kolor

Tutaj też możemy wykorzystać gotowe zabawki lub samodzielnie zaaranżować zabawę. Np. sięgnąć po przedmioty codziennego użytku: o różnych kształtach, fakturach, wielkościach, np. zielony kubek i zielona poszewka na poduszkę, żółty pojemnik i żółty długopis. Jeśli się dobrze rozejrzymy, okaże się, że mamy nieograniczone możliwości!

Ponadto możemy wyciąć różne kształty i kolory np. z kolorowego bloku technicznego. Tego typu aktywności nie tylko ćwiczą zdolności manualne, ale wspierają rozwój zmysłów i pozwalają poznawać otaczający dziecko świat.

Zabawy dla dzieci w domu

Zabawy dla dzieci w szukanie, przesypywanie, brudzenie…

Dzieci są bardzo ciekawe świata, warto wykorzystać ten fakt i wdrażać takie zabawy z 2-latkiem, które będą ćwiczyć jego zmysły. Możemy przygotować różne pojemniki, np. z mąką, fasolą, grochem, cukrem, itd. Pozwólmy dziecku bawić się, przesypywać.

Możemy też np. do pojemnika z fasolą wrzucić przedmioty o innym kształcie i wielkości, a następnie poprosić, aby dziecko je odszukało – bez patrzenia, tylko za pomocą dotyku. Ponadto możemy stworzyć własną ścieżkę sensoryczną, po której dziecko będzie chodzić. To wspaniałe zabawy dla 2-latka w domu, które zaangażują go na długi czas i wesprą jego rozwój!

Bunt dwulatka – jak sobie z nim poradzić?

Zabawy plastyczne dla dwulatka

Dwuletnie dzieci powinny posiadać już umiejętność trzymania kredki czy flamastra i rysowania „bazgrołów”. Rysowanie rozwija koordynację na linii mózg-ręka-oko, rozbudza kreatywność i wyobraźnię, wspiera też naukę cierpliwości i koncentracji. Oczywiście nie możemy wymagać od dwuletniego dziecka, aby przez dłuższy czas siedziało w pełnym skupieniu i pięknie rysowało czy malowało, ale warto tę umiejętność wspierać od najmłodszych lat, bo to zaprocentuje w przyszłości.

Pozwólmy maluszkowi malować farbkami przy pomocy rąk (a nawet nóg!), bo dzieci uwielbiają się brudzić. Bawmy się plasteliną, ciastoliną i wszelkimi innymi masami. W domowym zaciszu bez trudu stworzymy np. sztuczny śnieg czy piasek kinetyczny!

Nauka zegara – od czego zacząć?

Istnieje całe mnóstwo zabaw dla dwulatka, które pozwolą zaangażować dziecko na długi czas i sprawią mu ogromną radość. Rozbudzajmy w dziecku chęć poznawania świata, pozwólmy mu pobrudzić się i zrobić trochę bałaganu. W końcu wspólne sprzątanie również może być świetną zabawą!

Jak nauczyć dziecko korzystać z nocnika?

Stres u dzieci – jak sobie z nim poradzić?

Stres u dzieci - jak sobie z nim poradzić? Dziewczynka puszcza bańki mydlane w letniej scenerii.

Stres stanowi integralną część życia nas wszystkich – zarówno dzieci i dorosłych. Nie sposób wyeliminować go całkowicie, trzeba jednak umieć sobie z nim radzić i łagodzić jego skutki. Czym jest stres i jaka jest jego rola? Czym stresują się dzieci i jak im pomóc? Oto kilka podpowiedzi!

Czym jest stres?

Istnieje wiele definicji stresu. Najłatwiej jednak stwierdzić, iż stres jest reakcją (zarówno psychologiczną i fizjologiczną) na stresor, czyli czynnik wywołujący ową reakcję, który prowadzi do zaburzenia równowagi (homeostazy). Pomimo tego, że stres źle się nam kojarzy (jest to tzw. dystres – bardzo intensywny, trwający długi czas), jedną z jego odmian jest eustres (trwający stosunkowo krótko, o umiarkowanym natężeniu), który działa motywująco i mobilizuje do działania.

Czy stres jest nam potrzebny?

Tak, ponieważ odgrywa istotną rolę w reakcji walki-ucieczki. Ujmując rzecz jeszcze bardziej obrazowo – pozwala nam przetrwać. Kiedy dochodzi do niebezpiecznej sytuacji, wszystkie nasze zmysły zostają wyostrzone i skupiamy się na tym, aby powrócić do stanu równowagi. Bez stresu nasze życie nie byłoby możliwe.

„Haczyk” jest natomiast taki, że musimy umieć panować nad stresem, aby to on nie przejął kontroli nad nami. Wbrew pozorom nie jest to trudne zadanie.

Jak wspierać odporność u dzieci?

Czym stresuje się dziecko?

Stres u dzieci to poważny temat, którego nie należy bagatelizować. Nawet wówczas, gdy sądzimy, że reakcja naszej pociechy jest „przesadna” z powodu sprzeczki z przyjaciółmi z klasy czy słabej oceny ze sprawdzianu. Brak zrozumienia ze strony dorosłych, a w szczególności rodziców, może być kolejnym źródłem lęku i niepokoju.

Stres u dzieci może mieć różne źródła. Stresorami mogą być m.in. relacje z rówieśnikami (w tym np. poczucie braku akceptacji), zmęczenie, hałas, problemy szkolne (konflikty z nauczycielami, duża ilość nauki, zadań domowych, etc.), problemy w domu (np. zbyt duże oczekiwania rodziców), strata kogoś bliskiego.

Pamiętajmy o tym, że objawy stresu u dziecka wcale nie muszą być oczywiste. Dziecko też nie zawsze przyjdzie i nie powie wprost – „mamo/tato, przeżywam silny stres”. W związku z tym rolą rodziców jest baczna obserwacja dziecka i adekwatne reagowanie na jego potrzeby.

Dziecko zestresowane może miewać problemy ze snem, chodzić zmęczone i przygnębione, mogą też pojawić się kłopoty w szkole – zarówno z zachowaniem i ocenami. Zamiast karcić dziecko, spróbujmy dotrzeć do przyczyny pogorszenia zachowania i samopoczucia.

Ile powinno spać dziecko?

Warto najpierw przyjrzeć się sobie

Musimy mieć świadomość tego, że nie rozwiążemy problemu nadmiernego stresu u dziecka, jeśli sami wciąż wszystkim się stresujemy i nie potrafimy „zarządzać” własnymi emocjami. Pamiętajmy też o tym, że dziecko bierze z nas przykład.

Jeżeli dostrzega, że rodzic bardzo emocjonalnie reaguje na wszelkie bodźce, uczy się, że tak właśnie należy postępować. Zanim więc wcielimy się w rolę terapeutów naszych pociech, powinniśmy uporządkować swoje emocje i nauczyć się radzić sobie ze stresem.

Stres w ciąży – jak go rozładowywać?

Jak radzić sobie ze stresem u dziecka?

Szczególnie silny i widoczny jest stres u dziecka w wieku szkolnym. Nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę, ale uczniowie każdego dnia naprawdę mierzą się z licznymi stresorami. Jeśli nagromadzona negatywna energia nie znajdzie ujścia i wszystkie emocje będą konsekwentnie tłumione, wpłynie to niekorzystnie na ich psychikę. A może to mieć znacznie bardziej daleko idące konsekwencje.

Jak rozładować stres u dziecka? Istnieje wiele metod – bardzo prostych i skutecznych. Trzeba uświadomić dziecku, że może z nich korzystać i pokazać, jak to robić.

Jak ośmielić nieśmiałe dziecko?

Aktywność fizyczna

Doskonałym sposobem na stres jest aktywność fizyczna. Istotne jednak, aby aktywność sprawiała przyjemność. Jeśli bowiem będziemy zmuszać dziecko np. do pływania, podczas gdy wcale tego nie lubi, za to uwielbia jeździć na rowerze, na co nie ma czasu, dołożymy tylko kolejny stresor.

Aktywność powinna być regularna, ale niewymuszona. Poszukujmy wspólnie z dzieckiem dziedziny sportu, która rzeczywiście je pociąga. Zachęcajmy, ale nie zmuszajmy.

Wady postawy u dzieci – jak je korygować?

Hobby

Poza sportem warto mieć jeszcze inne hobby, które pozwoli rozładować emocje w domu, jak np. szydełkowanie, rysowanie, tworzenie biżuterii, czytanie i wiele innych. Rozmawiajmy z dzieckiem i wyraźnie zaznaczajmy, że rozumiemy, co czuje. To niezmiernie ważne, aby dziecko czuło, że naprawdę może liczyć na nasze wsparcie.

Ćwiczenia oddechowe

Ponadto warto nauczyć dziecko, jak radzić sobie ze stresem tu i teraz, gdy np. zostanie wywołane do tablicy lub zdenerwuje się przed ważnym sprawdzianem. Wtedy przecież nie będzie mogło wyjść na rower czy basen… Przepracujmy z dzieckiem różne techniki relaksacyjne. Pokażmy, że już samo wzięcie głębokiego wdechu i powolne wypuszczanie powietrza może pomóc

Zabawy dla dzieci w domu

Zabawy dla dzieci w domu. Dziewczynka ze skrzydłami z kartonu na plecach bawi się w samolot.

Pandemia koronawirusa i przymusowa izolacja społeczna zmusiła nas do pozostania w domach. Rodzice mogą obawiać się, że ich maluch – pozbawiony możliwości wyjścia – szybko zacznie się nudzić, stanie się marudny i przygnębiony. Niepotrzebnie! Istnieje wiele wspaniałych zabaw, które można zaproponować dziecku w domowym zaciszu. Wybraliśmy kilka najlepszych zabaw dla dzieci.

1. Szukam!

Zabawa w chowanego to klasyka, jeśli chodzi o zabawy dla dzieci w domu. Niewątpliwą zaletą zabawy w chowanego jest to, że nie wymaga ona dużej przestrzeni ani skomplikowanych przygotowań. Podstawowa wersja jest dedykowana przede wszystkim młodszym dzieciom.

Zabawa ta wiąże się z aktywnością ruchową, dziecko musi wykazać się zwinnością i szybkością (aby zdążyć się schować, zanim szukający skończy odliczanie). Ponadto mobilizuje do kreatywnego myślenia, zawiera elementy strategii, bo przecież za każdym razem trzeba znaleźć dobre miejsce do ukrycia się!

Zabawy dla dzieci – sprawdź 5 najfajniejszych!

2. Podchody

Podchody należą do tego samego kręgu aktywności, co zabawa w chowanego, ale są nieco bardziej skomplikowane. Zabawa w podchody polega na tym, że osoba (lub zespół) ucieka przed szukającym (szukającymi), pozostawiając wskazówki i zadania do wykonania. Szukający wygrywa, jeśli odnajdzie wszystkie ślady i złapie uciekającego, zanim ten zdąży dotrzeć do wyznaczonego celu.

Podchody organizowane są zazwyczaj na dużej przestrzeni, np. w lesie, a do tego po zmroku (jest to wersja dla młodzieży i osób dorosłych). Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby urządzić takie zabawy ruchowe dla dzieci w domu lub/i w ogrodzie, oczywiście dostosowując poziom trudności do wieku dziecka.

Jeśli nie mamy do dyspozycji ogrodu lub dużej przestrzeni w domu, możemy jeszcze bardziej zmodyfikować grę, np. ukrywając maskotki dziecka (lub cokolwiek innego) i pozostawiając mu wskazówki, np. strzałki i zagadki prowadzące go do celu.

Edukacyjne gry i zabawy dla dzieci

3. Zabawy sensoryczne

Pod tym hasłem kryje się całe mnóstwo aktywności, które są nie tylko fascynujące (stanowią alternatywę dla klasycznych zabaw), ale zawierają jednocześnie element terapeutyczny związany z integracją sensoryczną.

Zabawy sensoryczne pozwalają ćwiczyć m.in. motorykę małą, propriocepcję, trenować koncentrację, wspaniale wyciszają i przede wszystkim dostarczają mnóstwa ciekawej rozrywki. Tego typu zabawy w domu wcale nie wymagają drogich i wyszukanych akcesoriów.

Zabawa solą – Możemy zaproponować dziecku zabawę… najzwyklejszą solą. Wsypujemy sól do płaskiego pojemnika (albo np. na blachę do pieczenia), przygotowujemy farbki lub barwniki spożywcze. Dziecko może barwić sól, tworzyć niezwykłe obrazki i obserwować, jak zmieniają się kolory.

Możemy też zdecydować się na suchą wersję zabawy, pozwalając aby dziecko toczyło kredę po soli (kreda będzie się kruszyć i zabarwi sól na wybrany kolor). Najlepiej przygotować kilka pojemniczków, do różnych kolorów. Tak przygotowaną kolorową sól dziecko może wykorzystać później np. do tworzenia ciekawych obrazków.

Jak pomóc dziecku rozwinąć wyobraźnię?

    Malowanie na szybie – Dzieci uwielbiają aktywności, podczas których mogą się wybrudzić! Wystarczy, że zabezpieczymy ramę zwykłą folią spożywczą i położymy stary ręcznik na podłogę (w przypadku okna balkonowego) lub na parapecie.

    Po zabawie umycie okna nie zajmie nam wiele czasu, a sprawimy dziecku niesamowitą przyjemność, bo tworzenie na szybie pięknych witraży to coś zupełnie innego niż malowanie na zwykłej kartce przy biurku. Poza tym, kiedy dziecko będzie pochłonięte fascynującą zabawą, zyskamy chwilę dla siebie, mogąc wstawić pranie czy dopić w spokoju poranną kawę.

    Dziecięce eksperymenty – Sięgając po tanie i łatwo dostępne produkty, możemy przeprowadzić wiele ciekawych eksperymentów i bardzo kreatywnie spędzić czas z dzieckiem. Internet aż roi się od pomysłów.

    Żelowy gniotek z brokatem własnej roboty, płyn nienewtonowski, różne masy plastyczne (m.in. na bazie zwykłej mąki), a nawet sztuczny śnieg z pianki do golenia – to tylko kilka z wielu propozycji na zabawy z dziećmi w domu.

W co się bawić z 2-latkiem?

4. Baza-namiot dla dzieci

Dzieci, szczególnie młodsze, uwielbiają budować w domu różne „bazy”, aby później ukrywać się w nich, znosić ulubione zabawki, książki czy przybory do rysowania i bawić się nimi w bezpiecznej kryjówce. Warto pomóc dziecku zbudować taki namiot. Czynność ta już sama w sobie jest świetną rozrywką.

Jeśli baza ma powstać na podłodze, zadbajmy o wygodne miejsce do siedzenia. Niektóre dzieci lubią nawet urządzać sobie popołudniowe drzemki w swoich „warowniach”. Można też kupić dziecku tipi, czyli stylizowany na indiański namiot dla dzieci, który można postawić w pokoju na stałe.

Jak się bawić z trzylatkiem?

Jak bawić się z trzylatkiem?

Jak bawić się z trzylatkiem? Mały chłopiec o blond włosach w kolorowym ubranku bawi się klockami na podłodze.

Każda zabawa – poza tym, że musi dostarczać mnóstwa radości – powinna zawierać w sobie element edukacyjny. Trzyletnie dziecko jest niezwykle energiczne i pragnie poznawać świat. Dzięki odpowiednio dobranym zabawom możemy wspierać jego prawidłowy rozwój. Jak bawić się z trzylatkiem? Oto kilka podpowiedzi!

Domowy tor przeszkód

Wielu rodziców zastanawia się, skąd ich dzieci czerpią tak wiele energii do działania. Maluchy uwielbiają ruch, szczególnie na świeżym powietrzu, ale także w warunkach domowych, gdy z różnych powodów wyjście na zewnątrz nie jest możliwe, wcale nie jesteśmy skazani na siedzenie przed telewizorem i oglądanie bajek.

Możemy zbudować wraz z maluszkiem wspaniały tor przeszkód, który pozwoli spożytkować nagromadzoną energię i dostarczy mnóstwa powodów do śmiechu. To jeden z tych rodzajów zabawy dla 3-latka, który spodoba się każdemu dziecku.

W co bawić się z 2-latkiem?

Z czego zbudować tor przeszkód?

Jeśli nie posiadamy gotowego tunelu, możemy go stworzyć np. ze stolika lub/i krzeseł (pod którymi dziecko będzie musiało się przeczołgać). Jeśli mamy do dyspozycji duże kartony, np. po sprzętach domowych, możemy je ze sobą połączyć. Możemy też ułożyć na podłodze małe poduszki w pewnej odległości od siebie (należy ją dostosować do możliwości dziecka), na które maluch będzie skakać, aby przejść ten fragment toru.

Do każdego fragmentu przejścia możemy stworzyć historyjkę, np. „teraz musisz przejść po wielkich głazach w rzece (poduszki), aby nie wpaść do wody”. Ponadto możemy stworzyć na podłodze (lekko nad podłogą) pajęczynę ze sznurków, przywiązując je do nóg od krzeseł. W środku pajęczyny umieszczamy różne przedmioty, które dziecko musi zdobyć, ale tak, aby nie dotknąć sznurków.

To zaledwie kilka przykładów. Tak naprawdę nie ogranicza nas nic poza własną wyobraźnią! Oczywiście, tworząc tor, powinniśmy zadbać o bezpieczeństwo maluszka.

Mata do zabawy

Maty do zabawy dla dzieci kojarzą się nam głównie z akcesoriami dla niemowląt, ale istnieje wiele ciekawych mat, dla nieco starszych dzieci, jak np. mata z motywem dróg lub zwierząt. Na takiej macie dziecko może spędzić wiele godzin fascynującej zabawy. Z jej pomocą możemy uczyć maluszka np. poruszania się po drodze czy opiekowania się zwierzętami.

Jeszcze innym rodzajem maty, którą możemy kupić lub z powodzeniem stworzyć samodzielnie, jest mata sensoryczna. Na jej poszczególnych elementach możemy umieścić rozmaite materiały o różnych kształtach, fakturach, wielkościach. Zabawy dla dzieci tego typu wspierają prawidłowy rozwój zmysłów.

Zabawy paluszkowe

Jak się okazuje, do świetnej i rozwijającej zabawy nie trzeba wiele – wystarczą własne palce i znajomość kilku wierszyków, jak popularne Sroczka kaszkę gotowała, Posłali koniczka do kowaliczka czy Ważyła kokoszka kaszkę.

Zabawy paluszkowe rozwijają sprawność manualną dłoni, która przyda się w kolejnych etapach rozwoju. Dzięki wierszykom maluchy poszerzają słownictwo i pozwalają na wzmocnienie relacji z rodzicami.

Zabawy dla dzieci w domu

Zabawy plastyczne

Zabawy plastyczne nie muszą ograniczać się do bazgrania kredkami po kartce czy malowania farbami. Możemy kupić lub stworzyć samodzielnie różne masy do zabawy. Z uwielbianych przez dzieci „gniotków” (spróbujmy go zrobić sami z kleju w płynie i płynu do prania w żelu) możemy przygotować np. piasek kinetyczny.

Możemy też zrobić masę solną, własną ciastolinę i wiele innych. Pozwólmy też dziecku bawić się solą czy mąką, np. rozsypując ją na blasze, aby dziecko mogło „malować” różne kształty palcem.

Pomysłów na rozwijające zabawy z trzylatkiem jest całe mnóstwo. Najważniejsze w nich jest jednak nasze zaangażowanie, bo to my – rodzice – kształtujemy charakter naszego dziecka i pokazujemy mu świat!

Edukacyjne gry i zabawy dla dzieci

Nauka zegara – od czego zacząć?

Nauka zegara - jak nauczyć dzieci odczytywać godzinę na zegarku? Mały rudy chłopczyk trzyma w rączkach zegar wskazówkowy.

Nauka odczytywania godzin na zegarze – zwłaszcza tym wskazówkowym – to dla dziecka ogromne wyzwanie. Decydując się na jej wprowadzenie, musimy wykazać się cierpliwością i empatią. Kiedy jest najlepszy czas na naukę zegara? Od czego zacząć i jak postępować? Oto kilka wskazówek!

Sens korzystania z zegara – dziecko musi go dostrzec!

Nauka zegara jest nauką obowiązkową na etapie wczesnoszkolnym. Nie musimy jednak zwlekać z nią do tego czasu, ale zachęcać dziecko do zdobywania tej ważnej umiejętności nieco wcześniej. Zanim natomiast przejdziemy do odczytywania godzin na tarczy, musimy wprowadzić pojęcie czasu i pokazać maluchowi, dlaczego korzystanie z zegara ma sens.

W tym celu możemy wspólnie z dzieckiem mierzyć czas wykonywania różnych czynności, np. mycia zębów, oglądania czy czytania bajki, utrzymania równowagi na jednej nodze, etc. Ponadto możemy wspólnie stworzyć plan dnia (najlepiej sprawdzi się oczywiście plan rysunkowy), na którym zaznaczymy godziny najważniejszych aktywności, jak np. jedzenie poszczególnych posiłków, wyjście na spacer, czytanie przed snem, itp. To na początek wystarczy, aby w ogóle zainteresować dziecko tematem czasu.

Jak nauczyć dziecko literek?

Z cyferkami za pan brat

Nie nauczymy dziecka korzystania z zegara, jeśli uprzednio nie pozna cyfr i liczb. Zanim więc zaczniemy zastanawiać się, jak nauczyć dziecko zegara, upewnijmy się, że potrafi liczyć. W tym celu możemy wykorzystać wiele gier i zabaw edukacyjnych.

Nauka zegara na pewno początkowo będzie sprawiać dziecku trudności. Nic w tym złego czy niepokojącego, bowiem jest to prawdziwe wyzwanie dla każdego juniora. Im więcej zainteresowania i wyrozumiałości okażemy w tym czasie, tym dziecku będzie łatwiej. Możemy sięgnąć po różne pomoce, jak np. zegar do nauki.

Jak nauczyć dziecko myć ręce?

Zegar do nauki godzin

Specjalny zegar do nauki godzin możemy kupić lub wykonać samodzielnie. Istnieje wiele ciekawych modeli. Ciekawą propozycją jest np. zegar w formie puzzli. Kiedy ułożymy je wspólnie z dzieckiem, zobaczymy różne obrazki przy poszczególnych godzinach (np. talerz i sztućce oznaczające porę obiadową, prysznic lub łóżeczko).

Ważne, aby wybrany przez nas model miał wyraźne cyfry na tarczy i wskazówki (dzieci często mylą wskazówkę wskazującą na minuty z tą pokazującą godzinę).

Jak bawić z trzylatkiem?

Od czego zacząć naukę zegara?

Rozpoczynając naukę, skupmy się początkowo na pełnych godzinach. Następnie stopniowo wprowadzajmy naukę minut, a dalej takich wyrażeń jak „po” (np. 10 po 12) i „za” (np. za 15 minut 12). Ucząc dziecko odczytywania godzin na zegarze, możemy też posiłkować się specjalnie przygotowanymi książeczkami, które w bardzo przystępny sposób tłumaczą to zagadnienie.

Pamiętajmy o tym, że dziecko ma prawo nie rozumieć i mylić się podczas pierwszych prób odczytywania zegara, dlatego powinniśmy uzbroić się w cierpliwość. Nawet starsze dzieci, które chodzą już do szkoły, niejednokrotnie dopiero szlifują tę umiejętność.

Jak nauczyć dziecko korzystać z nocnika?

Wady postawy u dzieci

Czym są wady postawy u dzieci i jaka jest ich przyczyna? Jakie ćwiczenia na wady postawy powinno wykonywać Twoje dziecko?

U zdecydowanej większości dzieci można stwierdzić mniejsze lub większe wady postawy. Ich powstawanie i pogłębianie determinują liczne czynniki zewnętrzne, które na szczęście można z łatwością wyeliminować. Czym są wady postawy u dzieci i jaka jest ich przyczyna? Jakie ćwiczenia na wady postawy powinno wykonywać Twoje dziecko?

Najczęstsze wady postawy u dzieci

Definicja wad postawy jest prosta. To odchylenia od prawidłowej postawy ciała. Nawet jeśli wady postawy u dzieci w wieku szkolnym są nieduże, nie powinniśmy ich bagatelizować. Prawidłowa postawa jest bowiem istotna nie tylko ze względu na wygląd, ale m.in. dla zachowania odpowiedniego ułożenia organów wewnętrznych.

Do najczęściej występujących wad postawy należą m.in.:

  • wady kręgosłupa (kifoza, skolioza, lordoza)
  • szpotawość kolan
  • koślawość kolan
  • wady stóp (np. stopa płasko-koślawa)

Mianem kifozy określa się łukowate wygięcie kręgosłupa w stronę grzbietową. Skolioza to trójpłaszczyznowe skrzywienie kręgosłupa (w płaszczyźnie strzałkowej, poprzecznej lub czołowej – tzw. boczne skrzywienie kręgosłupa). Lordoza z kolei to łukowate wygięcie kręgosłupa w stronę brzuszną.

Gdy mamy do czynienia z kolanami koślawymi, oś podudzia tworzy kąt otwarty na zewnątrz z osią udową, natomiast w przypadku kolan szpotawych nie stykają się one ze sobą.

Sposoby na zdrowe kości i zęby u dzieci

Przyczyny wad postawy

Nieprawidłowa postawa ciała najczęściej jest spowodowana czynnikami zewnętrznymi, takimi jak m.in. niewłaściwe nawyki. Wśród nich możemy wymienić: nadwagę i siedzący tryb życia powodujące osłabienie mięśni, przyjmowanie niewłaściwych pozycji podczas codziennych zajęć (np. podczas odrabiania lekcji przez dzieci), przeciążenie (np. noszenie ciężkiego tornistra).

Ćwiczenia na wady postawy

Im szybciej wady postawy u dzieci zostaną dostrzeżone, tym szybciej i przy mniejszym wysiłku możemy je skorygować. Pomimo, iż wadami postawy zajmuje się ortopeda, może je też stwierdzić m.in. pediatra czy pielęgniarka szkolna podczas rutynowych badań.

Nie warto jednak czekać z podjęciem działań zapobiegawczych na stwierdzenie odchylenia od prawidłowej postawy. Niezmiernie istotna jest profilaktyka wad postawy na co dzień, która opiera się przede wszystkim na regularnej aktywności fizycznej. Aktywność, którą zapewnia dziecku szkoła, jest zdecydowanie niewystarczająca.

Dlatego też powinniśmy wdrażać aktywny tryb życia na co dzień, aby dla dziecka stał się on czym prędzej zdrowym nawykiem a nie sporadycznym doświadczeniem. Choć warto poszukiwać wraz z dzieckiem jego ulubionej dziedziny sportu, w której będzie mogło się doskonalić i osiągać sukcesy, nie należy poprzestawać na niej.

Urozmaicony wysiłek fizyczny sprawi, że dziecko nie będzie się nudzić, a przy tym będzie ćwiczyć wszystkie mięśnie. Jeśli wady postawy zostaną już stwierdzone, szkoła powinna zapewnić dziecku zajęcia z zakresu gimnastyki korekcyjnej lub/i rehabilitacyjnej. Zaprezentowane przez specjalistę ćwiczenia na wady postawy dziecko powinno wykonywać również w domu.

Jak często chodzić z dzieckiem do dentysty?

Miejsce do nauki

Oczywiście regularna aktywność fizyczna to nie wszystko. Dzieciom w wieku szkolnym należy zapewnić właściwe warunki do nauki. Podstawą jest dostosowane do wieku i potrzeb miejsce do odrabiania lekcji, w którym najważniejszą rolę odgrywają krzesło i biurko. Powinniśmy również zwracać uwagę na przyjmowaną postawę ciała podczas odrabiania lekcji oraz innych czynności.

O prawidłową postawę ciała musimy dbać przez całe życie, bo nie jest to coś dane raz na zawsze. Jeśli dziecko we wczesnym wieku wyrobi w sobie prawidłowe nawyki, będzie to procentować w przyszłości.

Bunt dwulatka – jak sobie z nim poradzić?

Bunt dwulatka - jak poradzić sobie z marudnym dzieckiem?

Bunt dwulatka może przyprawić niejednego rodzica o zawrót głowy. Zwłaszcza, gdy nie wie, jak zareagować. Podpowiadamy, jak sobie z nim poradzić.

Bunt dwulatka obrósł legendą. Sama myśl o nim wywołuje nieprzyjemny dreszcz – szczególnie u rodziców, którzy przeszli przez ten etap ze swoim dzieckiem. Teraz zaś wiedzę tę przekazują dalej, strasząc kolejne pokolenia rodziców. Tymczasem, jak się okazuje, „bunt” tak naprawdę buntem nie jest. I wcale nie trzeba bać się tego etapu, bo po pierwsze trwa krótko, a po drugie istnieje kilka prostych metod, które pomogą przejść przez niego całkiem łagodnie!

Bunt dwulatka – co kryje ten termin?

Bunt dwulatka to tak naprawdę potoczne określenie zmian, jakie zachodzą w rozwoju dziecka około drugiego roku życia. Są to zmiany rzeczywiście częstokroć intensywne, które określa się mianem kryzysu rozwojowego następującego właśnie w tym czasie. Jest to zupełnie naturalny etap, przez który każde dziecko musi przejść. Dlaczego?

Dlatego, że w tym czasie dziecko intensywnie dojrzewa (m.in. w sferze emocjonalnej i poznawczej). Zaczyna rozumieć, że jest odrębną jednostką, odkrywa również, że może wyrażać swoje własne zdanie i uczy się, jak to robić. Choć tu i teraz pewne zachowania są trudne do zaakceptowania ze względu na ich ogromną intensywność i chwiejność, stanowią one podstawę do kształtowania samodzielności w dorosłym życiu.

Jak nauczyć dziecko literek?

Bunt dwulatka – objawy

Każde dziecko ten szczególny czas może przechodzić inaczej, da się zauważyć jednak kilka charakterystycznych przejawów „buntu”. Około drugiego roku życia dziecko może zacząć ulegać skrajnym i gwałtownym emocjom – nieodnotowywanym dotychczas w ogóle lub zauważanym w znacznie mniejszej skali. Przykładowo w jednej chwili może wpaść w wielką złość z błahego powodu, może krzyczeć, rzucać się na podłogę, by już za chwilę radośnie śmiać się i beztrosko oddawać zabawie – tak, jakby zupełnie nic się przed chwilą nie stało.

Typowym wyznacznikiem tego okresu jest ponadto uporczywe mówienie „nie” oraz „ja sam/a”. Jeśli „nie” lub „ja sam/a” spotka się ze sprzeciwem osób dorosłych, z dużym prawdopodobieństwem, graniczącym z pewnością, sytuacja taka zakończy się wybuchem złości.

Dzieje się tak z racji tego, że dziecko – jak zostało nadmienione – zaczyna odkrywać swoją odrębność. Zachowania takie będą się umacniać, jeśli przyniosą pożądany efekt – jeśli „nie” spowodowało przykładowo, że dziecko nie musiało zjeść warzyw, założyć cieplejszej czapki czy umyć zębów. Dziecko stara się być samodzielne, pragnie podejmować decyzje, nie jest skłonne do tego, aby ustępować czy czekać.

Czy „bunt” trzeba po prostu przetrwać?

I tak, i nie. Wszystko zależy od tego, co rozumiemy pod hasłem „przetrwać”. Rzeczywiście pocieszające jest to, że kryzys rozwojowy jest tylko chwilowy i niebawem odejdzie w zapomnienie. Ale nie należy wychodzić z założenia, że nie trzeba nic robić, bo wystarczy uzbroić się w cierpliwość i poczekać na lepsze czasy.

To czas, który można i trzeba wykorzystać na intensywną naukę zasad i wartości. Jak to zrobić? O tym poniżej.

Jak zachęcić dziecko do jedzenia warzyw?

Bunt dwulatka – ile trwa?

Bunt dwulatka nie zaczyna się dokładnie z dniem, w którym dziecko wchodzi w drugi rok życia. Zazwyczaj pierwsze oznaki wchodzenia w etap buntu występują już pomiędzy 18. a 22. miesiącem życia. To, kiedy dziecko wyjdzie z tego okresu, uzależnione jest w dużej mierze nie tylko od indywidualnych cech dziecka, ale również od podejścia rodziców. Bunt trwa przeciętnie od kilku tygodni do kilku miesięcy.

Jakie kroki przedsięwziąć w trakcie buntu dwulatka?

Z jednej strony „buntowniczych zachowań” dziecka nie należy karcić ani nadmiernie tłumić, z drugiej strony oczywiście nie możemy pozwolić na to, aby maluch robił, tylko to, na co ma ochotę. Jak zatem postępować? Tak jak w każdym innym przypadku, trzeba znaleźć złoty środek, bo żadna skrajność nie jest dobra.

To, w jaki sposób dziecko przejdzie przez ten etap rozwoju, w dużym stopniu będzie rzutować na jego przyszłość. Stosowanie kar i uniemożliwianie wyrażania emocji zahamuje proces i sprawi, że dziecko w późniejszym czasie może być bardzo wycofane i podatne na presję innych. Z kolei całkowite pobłażanie doprowadzi do tego, że dziecko w przyszłości nie będzie respektować granic innych ludzi i nie będzie odnosić się do nich z należnym szacunkiem.

Okres buntu dwulatka warto poświęcić wspomnianej nauce zasad i wartości po to, aby dziecko – już jako dorosły człowiek – potrafiło wyrażać swoje zdanie i stawiać jasne granice, jednocześnie szanując innych, ich granice i postępując zgodnie z powszechnie przyjętymi normami społecznymi.

Jak odzwyczaić dziecko od smoczka?

Możliwość przeżywania emocji i akceptacja

Pomimo tego, że jest to wyzwanie, powinniśmy pozwolić dziecku przeżywać jego złość. Sami w tym czasie musimy zachować spokój i okazać dziecku wsparcie. Kiedy dziecko już nieco się uspokoi, warto przeprowadzić rozmowę o emocjach. Maluch powinien jak najszybciej nauczyć się je rozpoznawać i nazywać, odpowiednio wyrażać i regulować. Bądźmy empatyczni, okażmy zrozumienie. Czasem wystarczy jedno proste zdanie – „wiem, że jest Ci przykro/jesteś zły”. To ważna informacja dla dziecka, które widzi, że nie jest samo z emocjami, z którymi jeszcze sobie nie radzi.

Poczucie niezależności

Dziecko chce być samodzielne, chce decydować o sobie. Jeśli nie może osiągnąć tego celu, będzie to silnie demonstrować na każdym kroku. Warto więc pozwolić mu na odrobinę niezależności – oczywiście w sprawach, w których może decydować. Musimy obserwować i być o krok przed dzieckiem. Możemy dawać mu wybór w wielu codziennych sytuacjach, pytając np. „chcesz na śniadanie kromkę czy bułkę – z pomidorem czy ogórkiem”, „chcesz bawić się w chowanego czy iść do piaskownicy”, „chcesz założyć niebieską czapkę czy zieloną”?

Dla nas nie powinno wiązać się to z dużymi utrudnieniami, zaś dziecko będzie zdecydowanie spokojniejsze, jeśli zobaczy, że ma realny wpływ na otoczenie. Pamiętajmy jednak, aby oferować konkretną alternatywę, a nie dawać całkowitą swobodę działania, a zatem pytamy: „chcesz kromkę chleba czy bułkę” a nie „co chcesz na śniadanie”?

Chodzenie na ustępstwa

W żadnym wypadku nie powinniśmy ustępować w sprawach istotnych, związanych bezpośrednio m.in. ze zdrowiem i bezpieczeństwem dziecka. Co do tego nie ma wątpliwości. Zastanówmy się jednak, czy w niektórych sytuacjach, dotyczących spraw naprawdę błahych, nie lepiej ustąpić. Zaoszczędzimy dzięki temu energię, unikniemy stresu i awantury. Ale czy to nie będzie równoznaczne z poddaniem się?

Nie, jeśli nie będziemy ustępować cały czas i we wspomnianych sprawach bardzo ważnych. Przecież w dorosłym życiu również wielokrotnie ustępujemy i chodzimy na kompromisy, bo w przeciwnym wypadku nie moglibyśmy żyć normalnie…

Najfajniejsze zabawy dla dzieci

Wzmocnienie pozytywne

Nie musimy być znakomitymi psychologami, aby sięgać do prostych zasad teorii wzmocnień. Pamiętajmy o tym, że zachowanie, które jest nagradzane, ulega wzmocnieniu, tzn. będzie prezentowane chętniej i częściej. Zamiast więc karcić dziecko za nieodpowiednie zachowanie, lepiej chwalić i nagradzać za właściwe zachowania, które są przez nas pożądane. To naprawdę działa, a pierwsze efekty zaobserwujemy bardzo szybko!

Granice i reguły – dla poczucia bezpieczeństwa

Zasady są ważne, tak samo jak jasne granice i przewidywalne środowisko, bo dają poczucie bezpieczeństwa. Dziecko wie, czego może się spodziewać, jaka będzie nasza reakcja na dane zachowanie. O zasadach warto rozmawiać i cały czas je przypominać – szczególnie w odniesieniu do wydarzeń, które mogą być dla dziecka trudne, jak np. właściwe zachowanie w sklepie czy podczas wyjścia na spacer i przechodzenia przez ulicę. Nie rozmawiajmy o zasadach w trakcie, ale przed wyjściem.

Rytm dnia i rytuały

Powinniśmy zachować stały rytm dnia. Ważne jest też wdrożenie pewnych rytuałów. To bezpośrednio wiąże się z wymienionym powyżej przewidywalnym środowiskiem. Budzimy się o tej samej porze, jemy śniadanie, wykonujemy czynności higieniczne, później jest czas na spacer lub inne aktywności na zewnątrz, drzemka, obiad – i tak dalej, aż do wieczornych rytuałów związanych z przygotowaniem do snu. Dziecko dzięki temu wie, czego się spodziewać, jak należy postępować krok po kroku.

Kiedy podawać probiotyki dzieciom?